Siberische Steenbok (Capra sibirica)

1.850,00 incl. BTW

shouldermount van een siberische  Steenbok

Latijnse naam: Capra sibirica

Afmetingen: 48x60x100 cm hoog

hoorns van 95 cm lang

Staat:  In goede conditie, de fotos geven een goede indruk van dit  preparaat

Heeft U interesse in dit item, we kunnen het helaas niet via de reguliere pakketdienst verzenden. U bent daarom welkom om het bij ons in de showroom nader te bekijken en/of op te halen, of we kunnen het via een pallet verzenden, neem hiervoor contact met ons op.

 

 

 

 

 

Beschrijving

De Siberische steenbok (wetenschappelijke naamCapra sibiricasynoniem Capra ibex sibirica) is een zoogdier uit de familie der holhoornigen (Bovidae). Sommige zoölogen beschouwen de Siberische steenbok niet als aparte soort, maar als ondersoort van de Alpensteenbok (Capra ibex), waaraan hij in ieder geval nauw verwant is. De Siberische steenbok is de langste en zwaarste vertegenwoordiger van het geslacht Capra (steenbokken en geiten), hoewel de schroefhoorngeit (Capra falconeri) een grotere schouderhoogte heeft.[2]

Verspreiding

De Siberische steenbok leeft op de bergwanden en bergweides van de gebergtes van de HimalayaTibet, de Karakoram, de Pamir, de Hindoekoesj, de Tiensjan en de Altaj. Daarnaast is een populatie uitgezet in de Florida Mountains in New Mexico (Verenigde Staten).

De natuurlijke habitat ligt in de zomer ruimschoots boven de boomgrens, soms tot aan de vegetatiegrens. Ook bij sneeuwval kunnen Siberische steenbokken nog voedsel vinden door de sneeuw met de poten weg te schrapen. In de winter dalen de dieren af naar de lagere hellingen op zoek naar voedsel.

Uiterlijk

De grootte kan sterk verschillen per individu, met schouderhoogtes tussen 67-110 cm, lengtes van 130-165 cm en een gewicht tussen de 35-130 kg. De vrouwtjes blijven duidelijk kleiner dan de mannetjes. De kleur van de vacht is normaal gesproken een lichtbruine glans, in de winter donkerder dan in de zomer. Oudere mannetjes krijgen een donkerdere kleur, met lichte vlekken. Beide seksen hebben sikken en horens. Bij de vrouwtjes blijven de horens relatief klein (tot 35 cm lang); bij de mannetjes kunnen ze tot 130 cm lang worden.

Meestal wordt de Siberische steenbok als monotypisch beschouwd, maar sommige zoölogen onderscheiden op basis van grootte en kleur van de vacht vier verschillende ondersoorten: C. s. sibiricaC. s. altaianaC. s. hagenbecki en C. s. sakeen.[2]

Levenswijze

De vrouwtjes en jongen leven meestal in groepen van 10 tot 20 dieren. Jonge mannetjes vormen ook groepen, terwijl oudere mannetjes vaak solitair leven. In groepen wordt een strikte rangorde onderhouden, waarom gevochten wordt door de horens te gebruiken. Normaal gesproken leven de mannetjes en vrouwtjes alleen tijdens de bronsttijd gemengd, maar in de Himalaya zijn enkele gemengde groepen waargenomen die het hele jaar door bij elkaar bleven.

De Siberische steenbok voedt zich met grassen en kruiden. De dieren zijn voornamelijk overdag actief.

De zwangerschap duurt bij de Siberische steenbok 5 tot 6 maanden. Meestal wordt een enkel jong geboren, maar worpen van twee of drie komen ook voor. De jongen zijn tussen de anderhalf en twee jaar geslachtsrijp.

Siberische steenbokken kunnen tot 17 jaar oud worden. De natuurlijke vijanden zijn wolvensneeuwluipaarden en bruine beren. Jonge dieren kunnen ook ten prooi vallen aan kleinere predators, zoals arendenlynxen of vossen.

Ga naar de bovenkant